หมายเลขกระทู้ : 380
เจอมาครับ บทความอ่านแล้วชอบครับ   29-11-2012 02:37:35

หมายเลขสมาชิก : 11152
โดย : home M A

ตำแหน่ง : ขาประจำหัดเย่อ
e-mail : MORGAN
เบอร์โทร :
อาชีพ : .....
คะแนน : 23
โพสต์ : 30
ตอบ : 128
Point : $0
IP Address : 110.77.149.138

ในสนามรบ หลายคน คิดถึง แต่คำว่า ชัยชนะ แต่สำหรับผม คำว่าชัยชนะ นั้นหาได้มีความสำคัญไม่ แต่หากเป็น....ความภาคภูมิใจที่เราได้ต่อกรกับคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่อย่างสมศักดิ์ศรี ต่างหาก

มีหลายคนเคยถามผมว่า
“ชอบตกปลา ไม่กลัวบาปเหรอ”
มันคือหนึ่งในคำถามหลาย ๆ คำถาม ที่มักจะป้วนเปี้ยน เข้ามาในชีวิตเสมอ ๆ มันเลยทำให้ผมต้องหาคำตอบให้กับคำถามเหล่า นี้
...“ไม่รู้สิ เพราะผมถูกสอนอย่าไปกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็นหรือยังไม่ได้เกิดขึ้น”
ยังครับ ไม่หมดแค่นั้นหรอกครับ ยังมีตามาอีกเรื่อย ๆ
...“ไม่กลัวมันเจ็บเหรอ”
ผมไม่เคยเกิดเป็นปลาผมไม่รู้หรอก หรือว่าคุณรู้ ช่วยบอกผมทีสิ
...“ไม่กลัวตกนรกหรือไง”
มันเป็นคำถามที่ฟังดูน่ากลัวสำหรับคนอื่น แต่สำหรับผม ผมตอบมันได้อย่างมั่นใจเลยว่า “ไม่กลัวครับ”
สาเหตุที่ผมไม่กลัวผมมีเหตุผลครับ ผมมั่นใจว่า ถึงอย่างไรซะ อยู่ที่นั่นผมไม่เหงาแน่ ๆ เพราะเพื่อนผมเยอะ ถึงแม้เจ็บปวดหรือทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสขนาดไหน อย่างน้อย การก็ได้ร่วมลำบากกับเพื่อนนั้น ก็เป็นความสุขอย่างนึงของผมแล้ว ผมไม่เคยกลัวความลำบากแต่ผมกลัวขาดเพื่อน..
อีกประการนึงคือ คุณลองคิดเล่น ๆ ตามดูนะครับ ผมว่าทางขึ้นสวรรค์ ในห้วงความคิดของผมตอนนี้ มันน่าจะเป็นป่ารกชัฏ เป็นทางรกร้าง เต็มไปด้วย งูเงี้ยว เขี้ยวขอ เพราะอะไรนะเหรอ ก็เพราะไม่ค่อยจะมีคนเดินขึ้นไปน่ะสิครับ มันคงเป็นเส้นทางที่ร้างสัญจร และลองคิดเล่น ๆ ต่อนะครับ ผมว่านะป่านนี้ ทางไปนรกน่าจะเจริญถึงขนาดที่ว่า มีถนนแปดเลนส์แล้วด้วยซ้ำไป การเดินทางสะดวกสบาย สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เผลอๆ นะตลอดสองข้างทางไปนรกอาจจะมี เซเว่น-อีเวฟเว่น ให้คุณหาอะไรรองท้องระหว่างการเดินทางก็เป็นได้ มันเป็นเรื่อง ของ อุปสงค์ กับ อุปทาน มันเป็น ตรรกะน่ะครับ ที่ไหน คนเยอะ ความเจริญก็ย่อม ตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“คุณนี่มันขวางโลกจริง ๆ” .....มันคือประโยคต่อเนื่องที่ ผมมักจะยิ้มรับอย่างภาคภูมิใจ

หลังจากที่ต้องตอบคำถาม แบบนี้มาเรื่อย ๆ ผมก็เลยคิดได้ว่า เราจะต้องยิงคำถาม กลับไปบ้าง เพื่อไม่ให้เสียดุลทางความความคิด หลังจากที่คิดเรื่องหาคำถามเพื่อการถ่วงดุลย์อยู่นาน ผมก็ได้คำตอบกับตัวเองว่า การไปตกปลาสำหรับผมก็คือการทำบุญอย่างนึงให้กับตัวเอง เพราะอะไรน่ะหรือครับ ผมว่า มูลเหตุขั้นพื้นฐานของการไปทำบุญ ก็คือ ต้องการทำให้จิตใจเบิกบาน มีความสุข จิตใจไม่เป็นทุกข์ เช่นกันครับ สำหรับการตกปลา ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้จิตใจผมเบิกบาน มีความสุข แต่มันอาจเป็นการทำบุญที่เกิดจากการเบียดเบียน ไม่รู้สิครับ ผมว่าการจะทำให้ตัวเองมีความสุข บางทีเราก็จำเป็นต้องตัดวิธีการออกไปบ้าง อยากมีความสุขก็จงอย่าคิดให้มันเยอะ หากคิดเยอะเราจะมีเวลาอยู่กับความสุขน้อยลงไปเรื่อย ๆ ผมว่า ความสุข มักจะเข้ามาหาเราบ่อย ๆ เป็นระยะ ๆ แต่มันจะมาอยู่ในระยะเวลาสั้น ๆ ไม่เหมือนกับความทุกข์ นาน ๆ มาที แต่มักจะจับจองพื้นที่ในสมองเรานานซะเหลือเกิน ไม่รู้ทำไม
ส่วนเรื่อง นรก สวรรค์ มันก็แค่สิ่งสมมุติ เพื่อสร้างเงื่อนไขให้คนทำความดี ผมว่าโลกใบนี้ คือสวรรค์อันแสนวิเศษสำหรับผมแล้ว หลายครั้งผมได้ขึ้นสวรรค์โดยไม่ต้องไปสวรรค์ ด้วยซ้ำไป เหอ ๆ ๆ

ทั้งหมดที่กล่าวมา ล้วนเป็นการสรรหา ข้ออ้างที่เห็นแก่ตัวของผมทั้งสิ้นแหละครับ มันก็แค่หาข้ออ้างให้ตัวเองรู้สึกดีมีความสุขกับความคิดตัวเอง ผมว่าทุกคนก็มีความเห็นแก่ตัวกันทุกคนแหละครับ เพียงแต่ใครจะมีมากมีน้อยก็แค่นั้นเองและที่สำคัญการเห็นแก่ตัวของเรา มันทำให้ใครเดือดร้อนหรือไม่ ถ้าไม่มี ผมว่า..เราก็ควรหันมาเห็นแก่ตัวกันเถอะครับ..เพื่อความสุขของตัวเราเองล้วนๆ

ผมว่า..ผมชักแม่น้ำทั้งห้า มาฝอยมากไปหน่อยแล้ว ได้เวลาเดินทางออกทะเลท่องเที่ยวไปในความทรงจำของผมกันเลยดีกว่านะครับ
ย้อนหลังกลับไปเมื่อสัก 6 ปีก่อน มันคือเย็นวันศุกร์ ผมกำลังเตรียมตัวเปิดร้านอาหาร เป็นช่วงเวลาที่ผมกำลังยุ่งและวุ่นวายกับการจัดเตรียมร้าน จู่ ๆ ก็มีเสียง ๆ นึงดังแหวกอากาศมา กระทบเยื่อชั้นใน
...“น้าต๋า...เก็บของ ไปตกปลากัน”
ผมจำได้ทันทีว่าแหล่งกำเนิดเสียงนั้นมาจากผู้ชายร่างเล็กผมยาว ที่ชื่อพี่แม็ค บุรุษผู้ที่คลั่งไคล้ กีฬาตกปลาเช่นเดียวกับผม ผมหันกลับไปมอง เห็นพี่แม็คเดินเข้ามาพร้อมกับอุปกรณ์ พร้อมรบ ชุดใหญ่ ครบครัน
...“ไปไหนพี่แม็ค”
...“ระนอง ออกไปชายร่อง”

ชายร่องในที่นี้ หมายถึง ขอบหน้าผาใต้พื้นทะเล เป็นแหล่งชุมนุมปลาเกมส์ ไซส์ BIG เอาไว้มากมาย เป็นที่ ๆ เรา ต้องวิ่งเรือออกไปจากฝั่งไปไม่น้อยกว่า 10 ชั่วโมงกว่าจะถึง เป็น ความไฝ่ฝันอย่างนึงที่ผมตั้งใจว่าสักครั้งต้องไปให้ได้ เพราะในบรรดาเพื่อน ๆ ผมหลายคนออกไปแล้วประสบความสำเร็จมาแล้วถ้วนหน้า โดยที่ไม่มีคำถามต่อจากประโยคนั้น ผมทำตัวเหมือนสะสารที่หายตัวได้ และอีกใน 10 นาทีถัดมา ผมเดินออกมาพร้อมกับอุปกรณ์ พร้อมรบที่ไม่ค่อยจะครบมากนัก
...“ไป พี่แม็ค ผมพร้อมแล้ว”
ไวเหมือนโกหก เป็นเพียงเพราะสิ่งที่เปล่งออกมาจากปากพี่แม็คเท่านั้น มันเหมือนประกายไฟที่มาจุดต่อม อะดรีนาลีน ที่มันหลับใหลมาแสนนาน ให้กลับมาสว่างไสวมาอีกครั้ง

ประมาณตี 4 เราก็เดินทางมาถึงท่าเทียบเรือที่จังหวัดระนอง พร้อมกับเจอสหายร่วมกรำศึกครั้งนี้อีก 3 ท่าน อาจารย์ เอ็กซ์ คุณปิ่น และฟุ้ง เป้าหมายของการศึกครั้งนี้คือการไป ตกปลาแบบ Jigging เป็นตกปลารูปแบบใหม่ซึ่งผมเองก็เพิ่งรู้จักเป็นครั้งแรกซึ่งก็ได้รับความกระจ่าง จากอาจารย์เอ็กซ์ GURU แห่งท้องทะเล อาจารย์เอ็กซ์ เปรียบเสมือนสารละลายความสงสัยเกี่ยวกับทะเล สำหรับผมเป็นอย่างดีเลยก็ว่าได้

สำหรับการตกปลาแบบ JIGGING คือการตกปลาด้วยเหยื่อปลอมชนิดหนึ่ง ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น สำหรับผม มันเป็นการตกปลาที่ต้องใช้ทักษะและต้องให้ความอดทนเป็นอย่างสูง เพราะอะไรหรือครับ คุณลองจินตนาการดูว่าการหย่อนเหยื่อ JIG ที่เป็นตะกั่วแท่งหล่อเป็นรูปเหมือนลักษณะคล้ายปลา น้ำหนักเกือบครึ่งกิโล ลงไปในน้ำระดับ 100 เมตร แล้วต้องกรอสายกลับอย่างรวดเร็ว ในขณะที่กรอต้องสร้าง ACTION ให้เหยื่อตลอดเวลา โดยให้เหยื่อที่เคลื่อนไหวอยู่ใต้น้ำมีลักษะณะการเคลื่อนไหวที่คล้ายกับปลาที่กำลังบาดเจ็บ(อันนี้จากคำบอกเล่าของอาจารย์เอ็กซ์) ซึ่งผมเองก็ไม่เคยเห็นเหมือนกันว่ามันเป็นยังไงและก็คงต้องเก็บความสงสัยไว้อย่างนั้น ไอ้ครั้นที่จะดำลงน้ำระดับ 100 เมตรเพื่อลงไปดู ACTION ของเหยื่อให้เห็นกับตา ผมขอถอยดีกว่า.....และยิ่งไปกว่านั้น เราจะต้องทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ไปเรื่อย ๆ จนกว่าปลาจะเข้ามาชาร์จเหยื่อ ไอ้ตอนปลาติดเบ็ดน่ะไม่เท่าไหร่ แรงมันมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่ลองนึกดูสิครับ เราถ้าปลาไม่กินล่ะ โอ้โฮ...มันเป็นความทรมานชัด ๆ

หลังจากที่เราเอาสัมภาระและศาตราวุธลงเรือเป็นที่เรียบร้อยแล้วเราก็พร้อมออกเดินทาง สู่สมรภูมิรบ ณ ชายร่อง ระยะเวลา 4 วัน 3 คืน บนผืนทะเลที่เวิ้งว้างสำหรับผมมันช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนสุขซะเหลือเกิน ในระหว่างที่เรือวิ่งออกมาได้สักสี่ชั่วโมงเห็นจะได้ ก็มีเสียงตะโกนจากเก๋งดาดฟ้าเรือ
...“เอาปล่อยสายได้”
เสียงจากไต๋เรือบอกให้พวกเราปล่อยสายสำหรับการ TROLLING พวกเราทุกคนต่างก็แยกย้ายไปที่คลังแสงของตัวเองที่เตรียมกันมาเตรียมตัวสำหรับเวลาที่เรารอคอย

หลังจากที่ปล่อยสายเรียบร้อย เรือวิ่งมาได้สักพักใหญ่ ขณะที่พวกเรากำลังทานข้าวกลางวัน รอกตกปลายี่ห้อ Alutechnos ของผมก็ส่งเสียงร้องแผดลั่น ด้วยความตกใจผมทิ้งจานข้าวที่อยู่ตรงหน้าทันทีกระโดดผึ๋ง...ตรงไปยังคันเบ็ดทันทีพร้อมกับกระชากคันออกจากกระบอกปักคันเบ็ดแล้ววัดคันอย่างแรงอีกสองครั้ง จากการคะเนด้วยสายตาคร่าว ๆ ตอนนั้น สายเอ็นน่าจะถูกกระชากออกไปจากรอกไม่น้อย กว่า300เมตร สังเกตุจากเอ็นที่หายไป เพราะรอกตกปลาของผม จุสายเต็มได้ประมาณ 500 เมตร ผมได้เข้าเตรียมตัวประจัญบานบานเก้าอี้สู้ปลา ทันที บอกตรง ๆ เลยนะครับ เวลานั้นอะดรีนาลีน ในร่างกายผม มันพลุ่งพล่านเหมือนน้ำเดือดเลยครับ ทั้งดีใจ ทั้งตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง จากการที่ผมต้องรั้งคันอยู่ตลอดเวลาเพราะเจ้าตัวปลายสายไม่ยอมเข้ามาง่าย ๆ เลย วิ่งออกไม่ยอมหยุด ไปทั้งซ้าย ทั้งขวา ซึ่งทุกคนบนเรือไม่มีใครเดาออกเลยว่าเป็นปลาอะไร แต่ทุกคนฟันธงเหมือนกันเลยว่า ...ใหญ่ แน่ ๆ แต่ ณ เวลานั้น บอกตรง ๆ เลยนะครับ "เหนื่อย Ship Hide เลยครับ”

ตอนนี้ผมใช้เวลาไปแล้วประมาณชั่วโมงนึง เห็นจะได้ มันคือความ "ทรมาน...บันเทิงจริง ๆ" ทั้งสนุกทั้งทรมานและโคตรจะตื่นเต้น แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่า เจ้าตัวปลายสาย จะเข้ามาใกล้เลยสักที คุณพระคุณเจ้า..ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ไม่เคยเหนื่อยอะไรแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต จริงๆ ให้ตายเหอะ

หลังจากใช้เวลาชั่วโมงกว่า ๆ เจ้าตัวที่ว่าก็ปรากฎกายให้เราเห็นที่ข้างเรือ พลันก็มีเสียงตะโกนมาจากเก๋งเรือ
“น้าต๋า กระโทงแทงว่ะ ใหญ่ อิ๋บอ๋าย” ไต๋เรือร้องลั่นอย่างตกใจ

หากเอ่ยถึงปลา กระโทงแทง หรือ Marlin จิ้งจอกแห่งท้องทะเล มันคือปลาที่ว่าน้ำเร็วที่สุดในโลก สำหรับนักตกปลาแล้ว คงไม่มีใครไม่รู้จัก เพราะมันคือ เกมส์ฟิช อันดับต้น ๆ ที่ใคร ๆ ก็อยากสัมผัส สักครั้งในชีวิต ถือเป็นเกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่สำหรับนักตกปลา มันคือ โทรฟี่ ชั้นเลิศที่จะถูกจารึกลงในหน้าหนึ่ง ของความทรงจำ

ผมดีใจจนพูดอะไรไม่ออกแล้วตอนนั้น แบบว่าหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยครับ แต่ก็ได้แค่ชั่วครูเดียวเอง เพราะเจ้าตัวนี้ยังไม่ยอมง่าย ๆ ยังลากสายออกไปอีก ส่วนผมนั้นน่ะเหนื่อยแทบขาดใจจริง ๆ และในที่สุด ความพยายามก็ประสบผลเมื่อเจ้ากระโทงแทงยักษ์ มันยอมจำนนจนได้
..."เฮ้อ...เกือบเอาชีวิตไม่รอด แทบจะปล่อยคันทิ้ง เหนื่อยจริง ๆ ครับ"
เมื่อเราจัดการปลดเบ็ดและถ่ายรูปกันเป็นที่เรียบร้อยเราก็ปล่อยเจ้ากระโทงตัวนี้กลับคืนสู่ผืนทะเลดังเดิม

จากการคะเนด้วยสายตาคร่าว ๆ ของไต๋โท ไต๋เรื่อคนเก่งแห่งลุ่มน้ำอันดามัน บอกว่า ไม่น่าจะต่ำกว่า 100 กิโล ซึ่งไต๋เรือ เองยังบอกเลยว่าปลาไซส์ นี้น่ะ ไม่เจอมานานมากแล้ว ส่วนผมน่ะเหรอครับแทบจะนอนแผ่หรา นึกแล้วก็หวนนึกถึงคำพูดของพี่แม็คที่เคยพูดไว้
....“ความรู้สึกมันก็เหมือนกับผู้หญิงคลอดลูกนั่นแหละ”
ยังไงน่ะหรือครับ คือทั้งเหนื่อยทั้งดีใจ แหม...พูดซะเห็นภาพเชียว นับเป็นโทรฟี่ที่ยิ่งใหญ่มากที่สุดสำหรับผมเลยก็ว่าได้ ต่อจากนั้นอย่าถามนะครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตผม...ผมก็หลับเป็นตายเลยน่ะสิครับ ขอบอก….แต่มันก็คือสุดยอดของความประทับใจ ที่จะถูกจารึกไว้ในความทรงจำของตัวเองตลอดไป

ผมขอมอบ กลอนบทนี้แด่คู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ของผมครับ

ขอคาราวะ ผู้ยิ่งใหญ่ ในนักสู้
เจ้าคือคู่ ต่อกร ที่ข้าฝัน
ครั้งหนึ่งใน ชีวิต สามัญ
ได้สานฝัน เป็นจริง สมดังใจ

จงไปเถิด ตามวิถี ที่เจ้ามา
เจ้าแกร่งกล้า สมเป็น ผู้ยิ่งใหญ่
ข้าขอน้อม ก้มศีร จากหัวใจ
ต่อนี้ไป ขอให้เจ้า จงโชคดี

ก่อนจากกัน..ผมขอตอบ คำถามสำหรับใครที่คิดว่าผมมันคนขวางโลก อันที่จริง ผมไม่มีสิทธิ์ อะไรขวางมันหรอกนะครับ แต่ที่แน่ ๆ สิ่งที่ยังเชื่อมั่นกับโลกใบนี้เสมอมาก็คือ สำหรับผมแล้ว “โลกมีไว้เหยียบ ไม่ได้มีไว้แบก”

..........................................................................................................................................................................................................................................................
เจื่อก่า ต้องกิ๋นสักไม้..

 ความคิดเห็นที่ : 1
วันที่โพสต์ : 29-11-2012 09:23:52

หมายเลขสมาชิก : 11432
โดย :
บาร์

ตำแหน่ง :ขาโจ๋จอมอัด
e-mail : phuchit.ka@hotmail.com
เบอร์โทร : 080-6735571
อาชีพ :ลูกจ้าง
คะแนน : 60
โพสต์ :40
ตอบ :2085
Point : $0
IP Address : 110.164.58.50

ชอบครับ+1

..........................................................................................................................................................................................................................................................
เราไม่เอาเขาก็เอา

 ความคิดเห็นที่ : 2
วันที่โพสต์ : 29-11-2012 10:32:54

หมายเลขสมาชิก : 7149
โดย :
lชี้Eตี้

ตำแหน่ง :ยามเฝ้าบอร์ด
e-mail : juk_kroo_lalala@hotmail.co
เบอร์โทร : 0821899607
อาชีพ :ศิลปินทางใจ
คะแนน : 45
โพสต์ :137
ตอบ :1494
Point : $42
IP Address : 202.28.38.174

+1ครับบบ

..........................................................................................................................................................................................................................................................
ทุกข์ที่เกิดซ้ำเพราะใจนำพร่ำเพ้อ...หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข!!!

 ความคิดเห็นที่ : 3
วันที่โพสต์ : 01-12-2012 10:54:53

หมายเลขสมาชิก : 13880
โดย :
หมูหนุ่ม

ตำแหน่ง :น้องใหม่ซิงๆ
e-mail : thanakorn.num1@gmail.com
เบอร์โทร : 0895537032
อาชีพ :รับจ้าง
คะแนน : 0
โพสต์ :1
ตอบ :164
Point : $0
IP Address : 49.49.56.249


..........................................................................................................................................................................................................................................................
ป่ามเป็นเรื่องปกติ

 ความคิดเห็นที่ : 4
วันที่โพสต์ : 21-01-2013 21:52:03

หมายเลขสมาชิก : 14816
โดย :
ผมยาวตกปลา

ตำแหน่ง :น้องใหม่ซิงๆ
e-mail : bank3985@gmail.com
เบอร์โทร : 0840433060
อาชีพ :ตกปลาและค้าขาย
คะแนน : 0
โพสต์ :0
ตอบ :111
Point : $0
IP Address : 223.205.124.170

สุดๆไปเลย

..........................................................................................................................................................................................................................................................
นักรบย่อมมีบาดแผล

 ความคิดเห็นที่ : 5
วันที่โพสต์ : 25-03-2013 21:00:05

หมายเลขสมาชิก : 10228
โดย :
เซียนมือใหม่

ตำแหน่ง :ขาประจำหัดเย่อ
e-mail : apichat1989@hotmail.com
เบอร์โทร : 0817465713
อาชีพ :นศ.ราชมงคลลำปาง
คะแนน : 12
โพสต์ :17
ตอบ :815
Point : $0
IP Address : 118.172.109.153



ชอบครับ

..........................................................................................................................................................................................................................................................
คนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้

 ความคิดเห็นที่ : 6
วันที่โพสต์ : 28-03-2013 15:44:17

หมายเลขสมาชิก : 7977
โดย :
mong_mongs

ตำแหน่ง :น้องใหม่ซิงๆ
e-mail : mong_mongs@hotmail.com
เบอร์โทร : 0895608076
อาชีพ :ลูกจ้าง
คะแนน : 0
โพสต์ :5
ตอบ :386
Point : $5
IP Address : 61.7.233.6

ชอบมากเลยครับ

..........................................................................................................................................................................................................................................................
อยากเดินหน้า ต้องกล้าที่จะก้าว...!!!

 ความคิดเห็นที่ : 7
วันที่โพสต์ : 28-03-2013 21:27:01

หมายเลขสมาชิก : 1738
โดย :
หมวดเหลือง มส.

ตำแหน่ง :ขาโจ๋จอมอัด
e-mail : frokew@hotmail.com
เบอร์โทร :
อาชีพ :
คะแนน : 46
โพสต์ :48
ตอบ :311
Point : $5
IP Address : 118.172.206.131


..........................................................................................................................................................................................................................................................


หน้าที่ : 1
กรุณา  login ก่อนแสดงความคิดเห็นทุกครั้งครับ

คำแนะนำในการส่งข้อความ
1. สมัครสมาชิกก่อนตั้งคำถามและตอบคำถามทุกครั้ง
2. ใช้ถ้อยคำที่สุภาพในการตั้งคำถาม
3. ไม่ใช้ข้อความที่กล่าวพาดพิงถึงความบุคคลอื่นให้ได้ความเสียหาย
4. งดเว้นข้อความที่ไม่สุภาพ รูปภาพที่ไม่เหมาะสม
5. งดเว้นข้อความโฆษณา ลิงค์ การนำเสนอข้อมูลที่นำไปสู่การทำการค้า